Jos Deuling

#159; Jos Deuling

Pastoor Jos Deuling is een collega van Pastoor Peter Stiekema en aangestoken door het enthousiasme van (de helaas baardloze) Pastoor Pascal Huiting over dit project, stuurde hij me een berichtje of ik nog een gaatje had. Dat had ik en dus kwam Jos langs met twee flessen een wijn en een blij gemoed.

Evenals als Peter Stiekema besloot Jos om op 26 jarige leeftijd zijn leven te wijden aan de kerk en het geloof. Daarvoor werkte hij als kok bij verschillende sterren restaurants in Nederland. “Daar heb ik veel mensenkennis opgedaan” zegt hij daar zelf van. Hij besloot toen eerst een jaar missionariswerk te gaan doen in Papoe-Nieuw-Guinea. Dat ene jaar werden er drie en toen Jos terug kwam in Nederland begon hij met de theologie studie.

Ondertussen is Jos al weer 7 jaar werkzaam als Pastoor. Zijn stage liep hij nog bij Peter Stiekema, die hij nu tot zijn vriendenkring rekent. Sinds drie jaar is hij Pastoor voor de parochie De Goddelijke Verlosser. Deze zetelt in Drachten en is nog een relatief jonge parochie van zo’n 50 jaar oud die zich uitstrekt over drie provincies. Friesland, Groningen en Drente, van Gorredijk tot Oosterwolde en Zorgvlied. Met name het 1 op 1 contact vind hij het mooiste aan zijn roeping. “Wat je in de kerk ziet is maar een klein stukje.”

Nu ben ik zelf nogal van de U en zo als je een pastoor tegenover je hebt, maar gelukkig was dat misverstand snel uit de weg. We bleken van hetzelfde bouwjaar te zijn en Jos is een mensenmens met gevoel voor humor. In zijn schaarse vrije tijd leest hij veel en verdiept hij zich graag in geschiedenis. En bij hoge uitzondering gaat hij dan met zijn baard op de foto. Daar hoort dan wel een sigaartje bij natuurlijk.

De kerk was dicht in Sint Nicolaasga, dus hebben we maar een wandeling gemaakt rond een klein vijvertje in Sint Nicolaasga. Want naast dat Jos zelf ook graag foto’s maakt kan hij de natuur ook erg waarderen. En al wandelend komen er vele verhalen los, over een non die al 93 is en die hij elke zes weken opzoekt, over zijn eigen jeugd, over vogels in de tuin en het onderhoud van de baard. We waren nog lang niet uitgesproken, maar de volgende baarden stonden al bijna weer op de stoep, dus wie weet komen we elkaar nog eens tegen en babbelen we dan verder.

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *